Deze vredige koraaleilanden waren in de Tweede Wereldoorlog het toneel van een verwoede strijd. Duizenden mensen zijn in 1944 om het leven gekomen, toen Amerikaanse troepen de twee zuidelijke eilanden Peleliu en Angaur van het huidige Belau bestormden en de Japanners van hun vlootbasis verdreven. In 1947 werd de strategisch belangrijke eilandengroep Belau met nog enkele eilanden in de Grote Oceaan (waarvan drie bewoond zijn) door de Verenigde Naties als trustgebied aan Amerika toevertrouwd. In 1983 werd Belau (voordien ook bekend als Palau) een onafhankelijke republiek. In de grondwet werd de invoer, opslag of installatie van nucleaire, chemische of biologische wapens, of van afval daarvan, uitdrukkelijk verboden. Dit betekende een tegenvaller voor de Verenigde Staten, gezien de strategische ligging van Belau. De nieuwe eilandenrepubliek is vooralsnog aangewezen op Amerikaanse steun. Daarom boden de Verenigde Staten Belau een verdrag tol een vrije associatie aan, dat in deze hulp voorzag. Voorwaarde was echter dat Belau de Ban-de-Bom-bepalingen uit zijn grondwet zou schrappen. Tussen 1983 en 1991 heeft de bevolking van Belau tot vijf maal toe deze grondwetswijziging verworpen zodat de kwestie rond het associatieverdrag in een impasse verkeert. De hoofdstad Koror ligt op het gelijknamige eiland, dat slechts 10,5 km² meet. Het bezit een van de weinige natuurlijke diepe havens in de Grote Oceaan.