Een klein land aan het Tanganjikameer, dat lijdt onder zijn ingesloten positie, zijn dichte bevolking en de oorlogen tussen zijn bevolkingsgroepen. In 1972, tien jaar nadat Burundi de onafhankelijkheid had verkregen, kwam het er tot een verschrikkelijke ontlading van de rivaliteit tussen de beide volken in dit land, die al eeuwenlang smeulde. Bijna 120.000 mensen kwamen hierbij om het leven. De spanningen laaiden in 1988 en 1990 andermaal op en leidden tot nieuwe massamoorden. De onenigheid wordt veroorzaakt door het feit dat de heerschappij van oudsher berust bij een minderheid, de Tutsis, over de meerderheid der Hutus, een Bantu-volk. Van de oorspronkelijke bewoners, de Twa-pygmeeën, zijn thans nog slechts enkele restgroepen over. Zij zijn al ongeveer 1000 jaar geleden verdrongen door de Hutus, die landbouw bedrijven. De Tutsis daarentegen leven van de veeteelt. Hun koning voerde ooit een feodaal systeem in, waarvoor de Hutus hebben moeten buigen. Ze werden zonder meer tot slavernij gedwongen en moesten de kudden van de Tutsis hoeden. In 1890 is Burundi ingelijfd bij de Duitse kolonie Oost-Afrika. Na de Eerste Wereldoorlog kreeg België in 1919 het mandaat over dit land. In 1962 is de onafhankelijkheid van Burundi uitgeroepen. Sindsdien lost de ene regering de andere af als gevolg van de chronische strijd tussen de Hutus en de Tutsis. Deze laatsten hebben de leidinggevende posities nog in handen. Het verhoudingsgewijs kleine Burundi is dicht bevolkt. Het land wordt er zeer intensief bewerkt. De meeste mensen bezitten slechts kleine lapjes grond, waarop ze met hun traditionele landbouwmethoden net genoeg oogsten voor zichzelf en hun families. Alleen de koffie, die 90% van de opbrengsten uit export oplevert, wordt op grote, ten dele genationaliseerde plantages verbouwd. De hoogvlakte in het oosten is helemaal bestemd voor de veeteelt. Op uitgestrekte grasvlakten worden daar kudden runderen, geiten en schapen geweid. Meer naar het westen gaat de hoogvlakte over in een bergrug met toppen van meer dan 2000 m. Deze bergrug breekt steil af naar het Oostafrikaanse Slenkensysteem. In dit slenkdal ligt ook het Tanganjikameer dat bijzonder, belangrijk is voor de visserij. Voor de economische ontwikkeling van Burundi is het ongunstig, dal het land ingesloten ligt tussen de bergen van Oost-Afrika. Meer dan 1400 km aan wegen scheiden het land van de dichtstbijzijnde zeehaven Dar es Salaam in Tanzania. Door de hoge transportkosten kunnen er geen grondstoffen worden ingevoerd voor industriële verwerking en ook het delven van de eigen voorraden aan bodemschatten is om dezelfde reden nog niet lucratief.