Dit Zuidamerikaanse land wordt regelmatig geteisterd door angstaanjagende aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. De politieke situatie in Ecuador is bijna net zo onrustig als de natuur in dit land, die door meer dan 30 vulkanen wordt gedomineerd. Zoals de erupties van deze vulkanen soms hele dorpen onder de hete asregens doen verdwijnen, zo worden van tijd tot tijd burgerregeringen door militaire staatsgrepen verdrongen maar kunnen ook de militaire machthebbers op hun beurt even gemakkelijk weer worden afgezet. Ecuador bestaat uit drie delen: de lage kustvlakte, de bergketens van het Andesgebergte en het oostelijke laagland. Niet alleen het klimaat en de bodemgesteldheid van deze drie gebieden verschillen, maar ook de economische omstandigheden. In de vochtige, warme kustvlakte aan de Grote Oceaan zijn de industrie en de handel geconcentreerd. Hier worden ook de produkten verbouwd, die belangrijk zijn voor de export, vooral bananen, koffie, cacao en suikerriet. De havenstad Guayaquil beleefde een snelle opbloei tijdens de economische opleving in de jaren 70, nadat er olie was aangeboord. Deze stad is nu zelfs groter dan de hoofdstad Quito. Ongeveer 80% van de industrie is in Guayaquil gevestigd. Twee Andesketens, die ongeveer 5000 m hoog zijn, lopen van noord naar zuid dwars door het land. Tussen de beide bergketens loopt de Sierra, een 2500-3000 m hoog plateau. Met sneeuw bedekte vulkaantoppen, zoals de Chimborazo (6267 m) en de Cotopaxi (5897 m), rijzen hier bovenuit. De Cotopaxi is de hoogste werkzame vulkaan ter wereld. In het hoogland woont het grootste deel van de Ecuadorianen. Het leven op deze hoogten blijkt nog weinig door de moderne ontwikkelingen beïnvloed. De hoofdstad Quito heeft het uiterlijk van een Spaanse koloniale stad behouden, en in de Indiaanse dorpen in de omgeving lijkt de tijd stil te slaan. Het oostelijke laagland is met slechts 2% van de bevolking bijna onbewoond. Dit gebied, de Oriente, maakt deel uit van het Amazonebekken en is begroeid met tropisch regenwoud. Sinds hier aardolie wordt gewonnen, is het conflict met Peru over het verloop van de grens door het oerwoud opnieuw opgelaaid. Het grootste probleem van Ecuador is de armoede. De ontdekking van aardolie in de jaren 70 leek de fel begeerde economische opbloei te beloven. Deze heeft weliswaar een snelle groei van de steden meegebracht, maar de grote massa van de bevolking kon er niet van profiteren. De crisis kwam met de sterke daling van de olieprijzen in de jaren 80. Al met al heeft Ecuador een schuldenlast te dragen van meer dan 8 miljard dollar. In 1987 dwong de rampzalige economische situatie het land ertoe, de afbetalingsverplichtingen zelfs tijdelijk te staken. Nog altijd is 40% van de grond in handen van slechts 1 % van de landeigenaren. Twee derde van de boeren moet zien rond te komen met nog geen 5 ha onvruchtbare grond. Dit is te weinig om een gemiddeld groot gezin te onderhouden. De boeren die akkers op de steile hellingen van de Andes bewerken, hebben bovendien te kampen met de fatale bodemerosie. De Ecuadorianen zijn voor 40% Indianen. Rond 1500 hebben Incas uit Peru dit land veroverd. Hun heerschappij duurde slechts korte tijd. In 1534 werden de Incas op hun beurt door de Spanjaarden onderworpen en tot slavernij gebracht. Ecuador werd een deel van Peru, en kwam onder het gezag te staan van de daar residerende onderkoning. In 1822 sloot het zich aan bij Groot-Colombia en in 1830 verwierf Ecuador volledige onafhankelijkheid. De macht ging sindsdien van de Spanjaarden over op de mestiezen (afstammelingen van Spanjaarden en Indianen).