Gibraltar

De machtige apenrots die de toegang beheerst tot de Middellandse Zee behoort tot de laatste resten van het eens zo machtige Britse koloniale rijk. Een indrukwekkende 425 m hoge kalksteenrots die aan de oostzijde steil naar de Middellandse Zee afdaalt, beheerst het kleine schiereiland Gibraltar. Slechts een smalle, zandige landengte vormt de verbinding met het vasteland van Spanje. Gibraltar, een van nature slechts door apen bevolkte rots in de branding, vormt een strategische voorpost van onschatbare waarde, door de ligging op de plaats waar de scheepvaart bij wijze van spreken door het oog van een naald moet gaan.

Sinds zich hier in de Oudheid de Grieken hebben gevestigd, heeft het slechts 6,5 km2 grote schiereiland met de van verre zichtbare rotspunt talloze invasies ondergaan. In hel jaar 711 heeft de Arabische veldheer Tank de rots veroverd, die naar hem Dzjebel al Tarik, de Rots van Tarik werd genoemd; hiervan is de naam Gibraltar afgeleid. In 1462 konden de Spanjaarden het schiereiland op de Moren veroveren. Tijdens de Spaanse Successieoorlog raakten zij hel in 1704 kwijt door een Engels-Nederlandse overrompelingsactie. Sinds de Vrede van Utrecht in 1713 is Gibraltar een Brits gebiedsdeel. Tussen 1779 en 1782 hebben Spanjaarden en Fransen nog tevergeefs de rots belegerd. Spanje heeft zijn aanspraken op Gibraltar tot de huidige dag gehandhaafd. In 1967 werd onder auspiciën van de Verenigde Naties in Gibraltar een volksstemming gehouden. Een overweldigende meerderheid besliste tegen aansluiting bij Spanje en voor handhaving van de band met Engeland. Desondanks heeft Spanje onder generaal Franco in 1969 de grens afgesloten, waardoor bezoekers via Marokko naar Gibraltar moesten reizen. Een eerste teken van ontspanning was dat in 1982 het grensverkeer voor voetgangers werd vrijgegeven. Toen Spanje in 1985 lid wilde worden van de EG werd de grens weer helemaal opengesteld. Daarop trok een schier ononderbroken stroom van toeristen naar Gibraltar, aangetrokken door de mogelijkheid tot belastingvrij winkelen. Typerend voor Gibraltar is de bonte mengeling van volken. Behalve Engelsen wonen er mensen van Spaanse, Marokkaanse, Genuese en Maltezer herkomst. De meeste inwoners voorzien in hun levensonderhoud in de haven, op de militaire basis, de werven en in de vele belastingvrije winkels. Het ziet er nog niet naar uit dat het schiereiland aan Spanje zal worden overgedragen, als het tenminste aan de berberapen ligt, die op de rots leven. Ze hebben zich de laatste jaren zelfs sterk vermenigvuldigd, en de volksmond wil dat de Engelsen zolang in Gibraltar blijven, als er apen op de rots vertoeven.

< Terug