Hongkong

De bewoners van de Britse kroonkolonie zien de toekomst met toenemende ongerustheid tegemoet. In 1997 namelijk gaat deze dynamische, in economisch opzicht onovertroffen wereldstad over in handen van de Chinese Volksrepubliek. Toen in 1949 de communisten de macht in China overname pakten zich donkere wolken samen boven de Britse kroonkolonie Hongkong, vlak voor de Chinese kust. De ontwikkeling nam echter een onverwacht gunstige wending. Hongkong mocht blijfen en exporteert op het ogenblik veel meer dan China, dat 9000 maal groter is. Het heeft zijn bevolkingsprobleem leren beheersen en de economie boekt een groei waar de westerse industrielanden jaloers op zijn.

Hongkong bestaat uit 236, voor een deel rotsachtige en deels dicht begroeide eilandjes en uit het bergachtige schiereiland Kowloon aan het Chinese vasteland. De meeste eilanden rijzen steil uit zee op en zijn ongeschikt voor bewoning of bebouwing. Op het kleine bruikbare oppervlak verdringen de woonwijken, industrie- en haventerreinen elkaar, maar ook zit hier en daar nog wat agrarische grond er benauwd tussenin geklemd. Het moessonklimaat maakt weliswaar een intensieve akkerbouw mogelijk, maar de opbrengsten aan rijst en groenten zijn lang niet toereikend om de 5,7 miljoen inwoners te voeden. Daarom moeten levensmiddelen, maar ook drinkwater en stroom uit China worden ingevoerd.

De bijzondere geschiedenis van Hongkong begon pas in 1842, toen China de opiumoorlog had verloren. Volgens het Verdrag van Nanking moest het toen dit gebied voor en aan de monding van de Parelrivier aan Engeland afstaan. Al twee jaar tevoren hadden de Britten het bezet, omdat het grootste eiland een beschutte haven bezit. Na de vijandelijkheden die ook op dit verdrag volgden, moest China in 1860 nog een deel van het schiereiland tegenover Hongkong afstaan. Ia 1898 heeft China ten slotte het hele schiereiland aan Engeland voor een periode van 99 jaar verpacht, tezamen met de kleine eilanden. De pacht loopt dus in 1997 af, iedereen in Hongkong is zich daar heel goed van bewust. Op het eiland Hongkong, dat het eerst aan Engeland gekomen is, ligt de hoofdstad Victoria. Vanuit zee lijkt het een heuvel die bezaaid is met luxueuze woonwijken en wolkenkrabbers, waar de 551 m hoge Victoria Peak boven uitsteekt. Op het schiereiland Kowloon verdringen zich hier en daar 250.000 mensen op een vierkante kilometer, dit is meer dan in welke andere stad ter wereld ook. De New Territories beslaan 90% van de totale oppervlakte van de kroonkolonie. In de diep ingesneden dalen worden steeds meer nieuwe woonwijken gebouwd, onderbroken door kleine stukjes landbouwgrond en fabrieken. Een smalle rivier vormt de grens met de Chinese Volksrepubliek.

Hongkong bezit weliswaar geen grondstoffen, maar kan toch op drie beslissende economische voordelen bogen; de gunstige positie langs een belangrijke scheep-vaartroute, de diepe haven die beschut ligt voor taifoens en de bewoners, die onovertroffen zijn in ijver, handigheid en vindingrijkheid. Zij leveren topprestaties tegen zeer lage lonen. In deze combinatie schuilt het geheim van het economische wonder van Hongkong. De overheid draagt het hare bij, door zo min mogelijk in te grijpen in het economisch gebeuren. De belastingen zijn er zeer laag en op slechts zeer weinig goederen worden invoerrechten geheven. Er worden voornamelijk consumptieartikelen vervaardigd, zoals elektronische apparatuur, speelgoed, horloges, textiel en plastic artikelen. De economie drijft uitsluitend op de export; Hongkong voert bijvoorbeeld meer radios uit dan enig ander land ter wereld. Deze economie is in de laatste twee decennia jaarlijks met bijna 10% gegroeid.

< Terug