Kenya

De ontwikkeling van dit land, de bakermat van de mensheid, wordt gehinderd door de ongebreidelde bevolkingsgroei. Als Britse kolonie is Kenya nog geen eeuw geleden gesticht: zijn geschiedenis als onafhankelijk land gaat niet eens verder terug dan 1963. De antropologen beschouwen het land echter als de bakermat van de mensheid. Als een vaststaand feit wordt thans aangenomen dat de mens als soort zich in in Oost-Afrika heeft ontwikkeld. De vondst van schedels en beenderen van een voorloper van de mens, die ongeveer 2 miljoen jaar geleden in hel noordwesten van het tegenwoordige Kenya leefde, heeft tot dit inzicht geleid.

Tol in de 19e eeuw was de kuststreek het enige deel van het land dal de buitenwereld kende. Al sinds de late middeleeuwen werd de kust bezocht door Arabische en Europese handelaren, die er ivoor en slaven kochten. Vooral Arabieren vestigden zich in de kuststreek: de bevolkingsgroep die daar thans woont, de Swahilis. ontstond doordat de Arabieren zich vermengden met de inheemse stammen. Pas tegen het einde van de 19e eeuw drongen Britse onderzoekers door in het binnenland. Zij waren op zoek naar een route van de kust naar het destijds nieuwe Britse protectoraat Uganda. In 1895 werd ook Kenia als protectoraat een deel van het Britse koloniale rijk. Eveneens in dat jaar begon de aanleg van de Uganda-spoorweg van Mombasa naar Kisumu aan het Victoriameer, die in 1903 in gebruik kon worden genomen. De plaats waar het materiaaldepot en de werkplaatsen werden gevestigd, is uitgegroeid tot de metropool Nairobi, de huidige nationale hoofdstad.

De Britten bemerkten al snel dat er zeer vruchtbare gebieden in hun nieuwe kolonie waren. In het zuidwesten vestigden zich enige duizenden blanke boeren, die zich grote delen van hel grondgebied van de Masais en de Kikujus toeeigenden. Op de vulkanische grond legden de blanken koffieplantages aan, die werden bewerkt met behulp van goedkope Afrikaanse arbeidskrachten. In de loop van de tijd groeide het misnoegen over de koloniale overheersing: in 1952 brak er een bloedige opstand uit, die werd aangevoerd door de Mau-Mau, de ondergrondse verzetsbeweging van de Kikujus.

Kenya is een van de populairste vakantielanden in Afrika. Het toerisme heeft in 1990 de export van koffie en thee overvleugeld als de belangrijkste bron van deviezen voor het land. Het nijpendste probleem van Kenya is wel de explosieve groei van de bevolking. Nog altijd bedraagt deze zon 4% per jaar - een van de hoogste groeicijfers ter wereld. Als deze tendens zich doorzet, zal de bevolking in minder dan 20 jaar verdubbeld zijn. In de laatste jaren is het sterftecijfer dankzij de verbeterde gezondheidszorg sterk teruggelopen. I n weerwil van de geboortenbeperking die door de overheid werd gepropageerd, bleef het geboortencijfer op hetzelfde hoge niveau. Daardoor is ruim de helft van de bevolking jonger dan 15 jaar. Voor slechts een klein deel van deze groep arbeidsplaatsen beschikbaar zijn. Ook het toenemende gebrek aan land is een probleem dat met de snelle bevolkingsgroei samenhangt. Meer dan een derde deel van de bevolking is geconcentreerd in een beperk t gebied in het centrale bergland. Nog eens een derde leeft in het uiterste westen aan het Victoriameer. In totaal is slechts 20% van het grondgebied bruikbaar voor de landbouw. Pogingen om het land intensiever te bewerken of om steile hellingen te ontginnen, brengen onvermijdelijk mee dat de bodem sneller erodeert of uitloogt. Steeds vaker komt het tot vijandelijkheden tussen de stammen die akkerbouw bedrijven en de Niloten. die van de veeteelt leven.

Op het platteland beslaan schrille sociale tegenstellingen. Na 1963 zijn de meeste koffie- en theeplantages in andere handen overgegaan. Sommige werden in hun geheel door de nieuwe autochtone elite opgekocht, andere werden gebruikt om er boeren zonder land te vestigen en veel van de plantages werden het eigendom van coöperaties. In ieder geval werd daarmee de werkgelegenheid niet voldoende vergroot. Veel Kenyanen zagen zich genoodzaakt naar de snel groeiende sleden te trekken. De werkgelegenheid is daar echter volstrekt onvoldoende. De zeer gevarieerde wildstand in Kenya vormt de grootste natuurlijke rijkdom van het land en is een enorme toeristische trekpleister. Op georganiseerde safaris in de reservaten en nationale parken kunnen de toeristen de grandioze pracht bewonderen van het Afrikaanse landschap met zijn unieke dierenwereld. Overigens wordt ook in de reservaten het wild steeds meer bedreigd door professionele stroperij.


< Terug