Midden-Amerika

Midden-Amerika een ongeveer 2000 km lange en 60-500 km brede landengte tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika. Midden-Amerika loopt van de Istmus van Tehuantepec (Mexico) in het noordwesten tot aan de landengte van Panama in het zuidoosten. Binnen deze begrenzing behoren de volgende staten tot Midden-Amerika: Guatemala, Belize, Honduras, El Salvador, Nicaragua, Costa Rica, Panama (met de Panamakanaalzone) en de zuidoostelijke deelstaten van Mexico: Tabasco, Chiapas, Campeche, Yucatán en Quintana. Meestal echter wordt heel Mexico en worden alle Westindische eilanden ook tot Midden-Amerika gerekend. Als brug tussen Noord- en Zuid-Amerika is dit gebied pas in het Tertiair ontstaan. De hevige aardbevingen die bijvoorbeeld de hoofdsteden van Nicaragua en Guatemala herhaaldelijk hebben verwoest, tonen aan dat de lithosfeer in dit deel van de aarde nog niet tot rust is gekomen. De grens tussen de Cocosplaat in het westen en de Caribische Plaat in het oosten wordt langs de kust van de Grote Oceaan gemarkeerd door een keten van vulkaankegels. Veel van deze vulkanen zijn nog actief, bijvoorbeeld de Tajamulco, de hoogste berg van Midden-Amerika (4210 m). De bergketens die door Midden-Amerika lopen, verdelen dit gebied in een zone met een tropisch regenwoudklimaat (met neerslag in alle jaargetijden) aan de Caribische kant, en een zone met een savanneklimaat (met niet in alle jaargetijden neerslag) aan de kant van de Grote Oceaan. De jaarlijkse neerslag loopt uiteen van 1000 mm tot 4000 mm. Al even gevarieerd is de begroeiing van Midden-Amerika. Deze kan uiteenlopen van altijdgroene tropische regenwouden tot naargeestige velden van cactussen en doornstruiken in de savannen. In de dichter bevolkte gebieden is de natuurlijke vegetatie inmiddels al lang verdrongen door akkers, weiden en uitgestrekte plantages. Daar worden vooral bananen, koffie, suikerriet, cacao en andere voor de wereldmarkt bestemde producten aangeplant.

< Terug