Zuid-Korea

In een verbazingwekkend tempo heeft de economie van Zuid-Korea zich ontwikkeld tot een van de sterkste in dit deel van de wereld. De ontwikkeling van de democratie blijft daar echter bij achter. Ooit werd Korea het Land van de Ochtendstilte genoemd, maar vandaag de dag valt er in dit dynamische industrieland maar weinig meer te merken van een contemplatieve oosterse sfeer. Rokende fabrieksschoorstenen getuigen vanaf de hoofdstad Seoel in het noordwesten tot aan de belangrijkste havenstad Pusan in het zuidoosten van de industriële opbloei. Overal zijn bulldozers, graafmachines en kranen in de weer om te zorgen voor weer nieuwe industrieterreinen, wegen en huizenblokken. Natuurlijk heeft Korea nog steeds natuurschoon te bieden, bijvoorbeeld de uitgestrekte bossen van het Taebaekgebergte, met hun opmerkelijk rijke fauna. Ook uit de geschiedenis van het land is nog veel bewaard gebleven, zoals de sprookjesachtige tempels en koningsgraven in de oude stad Kwangju.

In het land overheerst echter de sfeer van bedrijvigheid en verandering. De industrie groeit met een snelheid die zelfs de economische successen van Japan wat doet verbleken. Zuidkoreaanse autos zijn hard op weg om de Europese markt te veroveren. Daarbij is Zuid-Korea niet veel groter dan de Benelux, maar wel veel dichter bevolkt. Van de zuidpunt van het schiereiland is het slechts 400 km tot aan de demarcatielijn die de grens met Noord-Korea vormt. Zuid-Korea is overwegend bergachtig en loopt van de steile bergrug in het oosten geleidelijk af naar de westkust. Slechts een kwart van de oppervlakte van het land is bruikbaar voor de landbouw. Behalve rijst worden er tarwe, soja-bonen, fruit en groente verbouwd. Steenkool en waterkracht leveren een bijdrage om het groeiende energieverbruik te dekken, maar voor driekwart van de energie is men er aangewezen op de import van aardolie. Ook de meeste grondstoffen voor de industrie moeten worden ingevoerd. Alleen wolfram, een legeringselement van staal, komt in ruime hoeveelheden in Zuid-Korea voor.

Japanse investeringen hebben de industriële ontwikkeling van Zuid-Korea versneld. Het is misschien juist wel het economische succes van de vroegere vijand geweest, dat een uitdaging vormde voor Zuid-Korea. Net als in Japan is de bevolking er goed geschoold en bereid hard te werken. Er komen zelden stakingen voor en de lage loonkosten geven de industrie een doorslaggevende voorsprong op concurrenten. Zo zijn bijvoorbeeld de lonen in de scheepsbouw in Japan driemaal zo hoog. Ambitieuze economische plannen hebben het pad geëffend voor het huidige succes. De Zuidkoreanen lijken vastbesloten om hun communistische noorderburen op alle gebieden te overtreffen. Sinds het midden van de jaren 70 voeren Zuid- en Noord-Korea van tijd tot tijd nogal moeizame besprekingen over een hereniging. In 1985 kwam een bescheiden mate van economische samenwerking tot stand, en vijf jaar later stemde Noord-Korea in met een openstelling van de grenzen. Dit laatste leidde al gauw tot ongeregeldheden, waarna de grens tussen Noord en Zuid weer werd gesloten.

< Terug